Haç, günümüzde Hristiyanlık’ın en güçlü sembollerinden biri olarak bilinir. Ancak bu işaretin tarihi çok daha eskilere, antik medeniyetlere kadar uzanır. Mısır’da ankh sembolü, Avrupa’da güneş haçı ve Roma İmparatorluğu’nda kullanılan çarmıh birbirinden farklı kültürlerde farklı anlamlar taşımıştır. Peki haç işaretinin kökü nedir? Ve bu sembol zamanla nasıl dönüşerek bugünkü anlamına kavuşmuştur?
Ankh (☥), Eski Mısır uygarlığının en bilinen sembollerinden biridir. “Yaşamın anahtarı” veya “ölümsüzlük anahtarı” olarak da anılır.
Güneş Haçı (☩), Avrupa’daki en eski sembollerden biridir ve Neolitik Çağ’a kadar uzanır.
Haç sembolünün en acımasız kullanımı ise Roma İmparatorluğu’ndaki çarmıha germe cezasıdır (crucifixio).
Haç çeşitleri arasında Crux Simplex (direk), Crux Commissa (T), Crux Immissa (†) ve Crux Decussata (X) vardı. Geleneksel olarak İsa’nın Crux Immissa (†) üzerinde çarmıha gerildiği kabul edilir.
Haç sembolü, farklı kültürlerde farklı anlamlar taşıyan çok katmanlı bir işarettir:
Bu uzun tarih yolculuğu bize bir şeyi gösteriyor: İnsanlık tarihi boyunca haç, sadece bir işaret değil, aynı zamanda yaşamın, ölümün ve ötesinin sembolü olmuştur.